یکی از اصلی ترین استانداردهای ایمنی ساختمان ها، مربوط به سیستم محافظتی در برابر آتش می باشد. یکی از اصلی ترین مصالحی که بدین منظور مورد استفاده قرار می گیرد، شیشه های ضد حریق است.
این شیشه های ضد حریق تا یک درجه معینی قادر به مقاومت در برابر آتش و حرارت می باشند که ممکن است از نظر شما غیر طبیعی به نظر برسد.
شاید که این شیشه ها قادر به خاموش کردن آتش نباشند، اما از انتشار آتش و دود از اتاقی به اتاق دیگر جلوگیری می نماید و از این رو به این نام خوانده می شوند.
شاید با خود بگویید که شیشه های معمولی هم قادر به چنین کاری هستند، اما لازم به ذکر می باشند که شیشه های معمولی تا درجه کمی قادر به مقاومت در برابر حرارت بوده و به راحتی می شکنند.
شیشه ضد حریق و یا Fire-rated glass نوعی شیشه درجه یک مقاوم در برابر آتش و گرما به حساب می آید که مانع از نفوذ آتش و دود از اتاقی به اتاق دیگر می شود.
این شیشه ها نسبت به شیشه های معمولی از مقاومت بالاتری برخوردار بوده و در برابر آتش دچار شکستگی نمی شوند.
به طور کلی شیشه های معمولی تا دمای 120 درجه سانتی گراد، شیشه های سکوریت تا دمای 260 درجه سانتی گراد و شیشه های ضد حریق تا دمای 570 درجه سانتی گراد قادر به مقاومت و تحمل دما می باشند.
همانطور که میدانیم یکی از رکن های اصلی آتش، اکسیژن می باشد. این شیشه ها به سبب جلوگیری از ورود اکسیژن به محل های در معرض آتش سوزی و در نتیجه جلوگیری از شدت گرفتن آتش، دارای اهمیت بالایی می باشند.